නුවර කුමාරි

  මම මේ කියන්නේ නිකමට රිදෙනවා පපුවේ එක පැත්තක් ඊයේ හිට මතක් වෙනවා මැණික උඹව දැන් ඕසෙට කියන්නත් බෑ යාලුවෝ බනිනවා යමරෙට මාළු පිණි මදිවෙලා කටට ...

සරතැස ගෙවා නිලඹර දිනකර වඩිත අවපස නුබට දම් පැහැ සළුපිළි දමත තුරුහිස සොවින් සිය පිඹිදුණු කුසුම මත මුතුඉස පෙමින් කරමින කෝමල බරිත ...

මේ හිම මිදෙන හීතල වීදියේ දිගට ඇති සුකුරුත්තම්වල ඇති ඒ සොඳුරු සුවඳට, අඩු එකම එක සුවඳකි... ඒ ඔබය! උණුහුම්ම පපුව හිමි, ඒ ඔබය...

අත පොවන මානය අල්ව - අල්වා සොයමි, සුවඳ පපුවක උණුහුම නොලැබ කෙලෙසක ගෙවමි? විරසක වෙලා තොල්පෙති තෙරප - තෙරපා පෙලමි, රවමි ; ගොරවමි ; පිඹිමි ...

පෙර එක බවෙක බඹදත් රජෙකු සමයෙක.. සාලිය පවා නොදන්නා මංමුලා කන්දක - එක්තරා පැලක බැත පිසෙන සුවදට පිල්කඩ පසෙක උණුහුමට උඹ එදත්...

මෙතරම්ම උණුහුමක් කිසිකලෙක දැනී නැත... මෙතරම්ම මියුරුවට සියොත් ගී ඇසී නැත.... මෙතරම්ම සිනහවක් දෙතොල තුල රැඳී නැත... මෙතරම්ම ප්‍රේමයක් මි...

ඉතා පටු මාවතකි  අප දෙදෙන පියමනින, ඔබේ පියවර ඇසෙයි  මගේ හිතටත් වැඩිය. මගේ අත වදී යයි, ඔබේ අත , ඔබ තබයි. ඇසෙන නෑසෙන හඬින්...

මම  හිතුව විදියමයි වෙන දෙයක් උනේ  නෑමයි ඉතින් වෙන මොනවා වෙන්නෙයි, මම රම්පෙ කොලයක් ගානයි..... අඩුව ඇති විටකදී අමතන සෑම තැනකදී ...

විසල් අහසට දරා ඉනු බැරි - වැහි බින්දු පොදි බිම වැටි උපුල් සිහිනෙක රැඳුනු සිරි ඇති - පෙඟුණු නල හමනා හැටි තැවුල් නොමදෙන සිනා කැන් ...

එදත් අද වාගේම බිළිකරයි උන් ගැහැණු,   - බේරුමට... මුහුදක් ගලන විටදිද , සතුරෙක් ලුහුබඳින විටදිද, රථයක්, පිරිමි විලවුනක් අලෙවිකරනටද...

ඉරසේවේ බලන්නම සමනළ කන්ද නගිනෙමි... ගල් බොරළු වදීහෙම කියා බය නොවෙන්නෙමි... නැන්ග කඳු , වැටුණු පල්ලම නොබලන්න හිතාගෙන නගින්නෙමි....

කම්පනය වන සරසුලක් මම කුමන සංඛ්‍යාතයක් වුව උඹ - නොපෙනන තැනදී පවා සෙලවෙන

මට මාව ඕනේ වෙලාවට මම යන්නේ කවුළුව ළඟට වැසුණු පියනක වම් පැත්තට මැඳ'ඟිල්ල පස්වරක් සිපගන්නට 'ටක් ටක් ටටක් ටක්' ඒ හ...

ඉරිසියාවෙන් පැලෙමි මම වෙනුවට වම් උරෙහි එල්ලෙන ඔබේ ලැප්ටොපය දැක කුරිරු ලෙස මත්වෙමි මට අයිති ඇඟිලි අල්ලන යතුරු පුවරුව දැක සෙම...

මේ මොන බොරුවක්ද 'බියුටි' මේ? මූන කට ලස්සනට නොතිබුනට, 'බිස්ට්'ලට කැමති වෙන එක මැරුමකි  - මිනී හිනා යන.... හාද...

නුඹ 'නොදකින්' කියන සැමවිට පසෙක සිට ඔල්වරසන් දෙන.... නිතර සොරු බිඳින ගෙදරක මිදුලේ මල් වවන... - මම දිහා බලාගෙන සි...

සත්‍ය ප්‍රේමයට නිගා දුන්නෙන්, ආදරය මා රැවටීය...

ජාතිය - හාරතය. තනතුර - ඔටුනු පළඳින රජුය. මුත් නුඹ හාරත රැජිණය - මේ ඇලිස්ගේ විස්මලන්තයය...

වැනීම තහනම්ය පස්ස වැඩිපුර නොවේ කොහෙත්තම... හිර වෙච්ච හැට්ටද වම් කොනේ පොඩියට - ලියපු වැකි ඇති කමිසද අසාත්මිකය කොට සාය තඹ ක...

ලියමි මම නවත්තන්න බැරි තරමටම.. කවි.. ඉස්පිලි අස්සේ හංගන පාපිලි අස්සේ ගුලිවෙන ඇලපිලි වල විටෙක ඇමිණෙන උඹ ඇත කොම්බුවක, රේපෙක එල...