නුවර කුමාරි

මෙතෙක් කෑම..... ඔන්න ඉතින් අපි තුන්දෙනා වැඩ ඉවර වෙලා එන්න පිටත් උනා. සයිමොන් ඉදිරියෙන්.. අපි පිටුපසින්. වෙනද වගේ නැතුව මුණ හෝදලා...

මම අද කියන්න යන්නේ ළමායි.. ඔෆිස් වගේ ඔෆිස් කතාවක්. චරිත : ඇල්වින් ඇන්ඩ් ද චිප්මුන්ක්ස් හි එන ඇඩ්ඩින් , සයිමොන් සහ සියදෝරිස් එක්ක සෙස...

එදා බොහොම සාමාන්‍ය දවසක්. මම කවදත් සාමාන්‍ය දවස් වලට බයයි. මොකක් හරි අසාමාන්‍ය දෙයක් වෙන එකම දැන් මගේ ජිවිතේ කොටසක් වගේ. වැහිබර ...

වැටී හඬමින් හැපී මුව වසාගෙන හඬමි.. යනෙ'නතුර හිස පොවා කවුළුවෙන් ඔබ සොයමි...

තැනින් තැන හිඳිනු මිස ඉන්ට හරි තැනක්       නැහැ පුතේ උඹ ගැබ තියන් ගෙයක් තැනුමකුත්         බැහැ මට වගේ පුත උඹට ගහින් ගහ ලගිනු      ...

අන්සතු කොවුලෙකිය ගී ගයන විට විතරක් මගේ වන, ඉඳහිට පලවැල ඉල්ලන නොඉල්ලූ විටද පලවැල තබා එන මම... විටෙක කපුටන්ටද රැවටෙන.... හ...

මගේ යාලුවෝ... ( අප්පා උන් ගැන මෙතන ලියන එක භයානකයි. උන් මගේ මේ බ්ලොග් කට්ට කන මෙලෝ දෙයක් දන්නේ නැති නිසා හොඳයි. ඒත් මේවා කිරිමේල් කඩෙ...

වෙලාවට ඇරෙන - හඬනගන - වැසෙන  - දොරක් ළඟ උඹ කොහොම ඉන්නවද කියල හිතමින්ම දසවසරක්ම ගෙවිල!

මුල් කොටස  දෙවන කොටස  තෙවන කොටස  සිය කබායේ ඇතුල් සාක්කුවට සිය වමත යොමුකළ කමල් ඉන් පිටතට ගත්තේ කඩදාසි ගුලියකි. තමා දිවගෙන එනවිට නැ...

මුල් කොටස  දෙවන කොටස  "ලියුම් ටික තෝරලා ඉවරද ජානක ?" තමන් අසලින් කිහිප විටක් සිය සුපුරුදු විලාසයට වඩා වෙනස් ආරකින්...

මුල් කොටස ".... ඔව් ඔව්... වංගුවේ තියෙන්නේ. වරෙන්කො මම හෙට පෙන්නන්නම්.. අහ් ! හෙට මම හදිස්සි ලියුම් වගයක ලිස්ට් එකක් දාන්න ති...

කමල් වෙනදා මෙන් නොවී, ගල්පඩියෙන් ඉහළට එසවුණු ඒ නිවස අසල නැවතී පැහැදිලි, උස් හඬක් නංවන පරිදි සිය පාපැදියේ සීනුව තෙවරක් නාදකළේය. ...

විකාර වැඩකි විසබීජ මරන්නට හැමදාම කොන්ඩිස් බොන එක.... මාව අමතක කරන්න උඹ ඔහොම මත්වෙන්න හිතන එක! ලෝකෙට පේන්න විඳවන එක.... රීල්...

'මෙහා' ගෙදර කොලවරණ ගසක්, හලයි 'අල්ලපු' ගෙදරට කොළයක්

පුදුමයි මෙහෙම හිතෙන එක? බරක් පතලක් නොතේරෙන කාලේදී, බරපතලවට හිතල ගන්න තීරණ කොතරම් නිවැරදි උනත් අවුරුදු ගණනාවකට පස්සේ දුක්වෙන්නේ ඇයිද ...

ඉතා ලස්සන කොලයක පාට පාටින් ලියා තිබුනද එකවරක්වත් නොකියවූ කවියක් තිබේ - ඔබ ගැන හොරෙන් අත අල්වා පූසියක සේ ගුලිවී ලාවා කන්ද අවුල...

නඩුමගට බසිමි වළාකුලකට එරෙහිව.. එන්න කීවිට නොඑන වැස්ස ඕනෙම වෙලාවට නොදෙන හාදුවකට ඉඩක් නොමදෙන, පොරොන්දුවක්වත් නොඉවසන !

මේක හැබැයි ගොඩක් කාලයක් තිස්සේ ලියන්නම් කිය කියා හිටියා මිසක් ලිය උනේ නැහැ. හේතුව ඉතින් මුලිකවම කම්මැලිකම.  අනිත් එක මේ සිංහල කොටන එක...

හැඩිය යුතු තැනදී සිනාසී ඉමි පෙම් හැඟුම් ඉහිරෙනකොට ඉවත බලමි විහිදුනු දෑත් දැක දැක කබායක ගුලිවෙමි ආපසු හැරී යන ඔබ දැක සුසුම්ලමි ...

කඩදාසි රුවකි මා ගිනිගොඩක් මුරකරන පොඟන අත්දෙකෙන් යලි දර කැබලි ලංකරන.... විතකි මීවිත කැවුණු රෝසකටුවෙන් අනින බරැති තටු පිරිමදිමි ...